สงครามปราบปีศาจเเป็ด การผจญภัยของ ต้อม หนองดอนหมาหงาย เปิดฉาก

คำเตือน – ฟิคเรื่องนี้ห้ามอ่านเกินวันละ3รอบเพราะอาจบั่นทอนปัญญาของท่านได้

แนะนำตัวละครครับ เริ่มจากฝ่าย ต้อม ดอนหมาหงาย (ฝ่ายดี)


ต้อม ดอนหมาหงาย(ต้อม) ชอบทำสีหน้ากวนส้นตีนและมีนิสัยกวนโอ๊ย ชอบทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาตลอดเวลา แต่เมื่อถึงเวลาทำอะไรจริงจังก็ตั้งใจทำ ( อ่ะป่าว? )

ไทด์ ซาตะ (ไทด์) ตอนแรกเป็นคนแต่ดันไปกินยาผิด นึกว่าเป็นยาพาราเซ็ตตามอล เลยทำให้กลายเป็น
เจ้าสิงโตน้อยไปซะได้ เป็นเพื่อนซี้ของ ต้อม ดอนหมาหงาย

บาเบส (เบส) ไอ้หนุ่มหน้าตาดี แต่กวนส้นตีนชิบหาย เป็นคนที่เกิดมาจาก ลูกมะนาว
[url=http://www.imageposter.com/uploads/get/413965][img]
http://www.imageposter.com/storage/t102 ... EASEVD.jpg[/img][/url]
ฮิบาริ เนสเพล (เนส) คนที่หล่อที่สุดในกลุ่ม เป็นนักดนตรีประจำกลุ่ม เป็นคนที่มีความลับอยู่เยอะเหมือนกัน

ฮิบาริ เนสเพล (เนส) คนที่หล่อที่สุดในกลุ่ม เป็นนักดนตรีประจำกลุ่ม เป็นคนที่มีความลับอยู่เยอะเหมือนกัน

ผู้นำลัทธิเกย์ เฟิร์นฮามาตาเบะ
มาถึงฝ่ายปีศาจเป็ดของเราบ้างครับบบบบบบบ

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น (ป้าแนน) เลาขาคนสนิทของ บักเจฟดอนหอยลาย
เป็นคนที่เกิดมาจาก ขี้ฟันนที่รวมตัวกัน

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม (เอ็ม) ไอ้หนุ่มหน้าโหดแต่โฉดเรื่องเกย์ เป็น ขี้ข้าของบักเจฟดอนหอยหลอด
มีอาวุธคือ ดาบดอกซากุระ

บักเจฟ ดอนหอยลาย หัวหน้ากลุ่ม ปีศาจเป็ด ตอนแรกเป็นคนดี แต่โดนพลังมืดเข้าครอบงำ เลยทำให้ติ๊งต้อง
นิดหน่อย

นิกกี้ขี้ข้าเอ็ม (นิก) เป็นก๊อบลินที่ถูกเอ็ม ช่วยชีวิตไว้เลยสาบานกับตนไว้ว่าจะรับใช้เอ็มไปจนตาย

XANGUNXAS (กัน) ไอ้หมุ่นหน้าโหด ผู้ซึ่งสามารถผายลมได้แรงมากที่สุด เป็นลูกของ
บักเจฟดอนหอยลาย

2 พ่อลูก กังฟูน้อย
คนแรก มีนามว่า กังฟูตาเดียว โซอุ (พ่อ) ขี้ข้าของ XANGUNXAS
คนลูกมีนามว่า กังฟูนมแบน พลอยเพล (ลูก) ขี้ข้าของ XANGUNXAS เช่นกัน

ฟิ้วๆ ฟิ้วๆ เสียงลมพัดไปพัดมา ทันใดนั้นเอง พระเอกของเราก็โผล่มาพร้อมกับคู่หูของเขา
ต้อม ดอนหมาหงาย : นี่คู่หูวันนี้เราจะทำอะไรกันดีฟระ เมื่อวานขโมยผ้าถุงของคุณยายข้างบ้านแล้ว
และเมื่อวันก่อนเราก็พึ่ง แต๊อั๋งผู้หญิงมาคนนั้นหน้าอกใหญ่ดีจังเนอะ
ไทด์ ซาตะ : อืมใช่ แต่วันนี้สิไม่มีอะไรทำเลยแฮะอยากทำอะไรสนุกๆจัง
จากที่พวกต้อมบ่นได้ไม่นานก็ได้มีเเสงประหลาดปรากฎขึ้นข้างหน้าของเขาทั้งสอง

??? - อยากทำอะไรที่สนุกใช่มั้ย?เจ้าเด็กน้อย
ต้อม ดอนหมาหงาย - หา!!อะไรของเจ้าน่ะ เจ้ามันใครกัน
??? - ตอบคำถามของข้าก่อนสิ
ต้อม ดอนหมาหงาย - ก็ใช่น่ะสิมันน่าเบื่อจะตายไป
??? -งั้นตามข้ามา
ชายปริศนาที่ปรากฎมาพร้อมกับเเสงประหลากพาเมล่อนทาโร่เดินมายังที่ๆมีประตู 3บาน
??? - เจ้าจงเลือกว่าจะเข้าประตูไหน
ต้อม ดอนหมาหงาย ทำหน้างงเล็กน้อย
ต้อม ดอนหมาหงาย- เจ้าจะให้ข้าเลือกทำไม
??? - เลือกเถอะน่าไม่งั้นเจื้อนทิ้งนะว้อย ( บังคับนี่หว่า )
ต้อม ดอนหมาหงาย เริ่มกลัว( โดนเจื้อน ) เลยรีบวิ่งเข้าไปในประตูบานที่2
เเล้วภาพที่ปรากฎตรงหน้าคือ
.................!!!
เมืองสมัยเก่าๆคราครำ คล้ายๆเมืองในยุคโบราณ
ไทด์ ซาดะคิดในใจ - นี่ตูโดนย้อนเวลากลับมายุคไหนฟะเนี่ย
ขณะนั้นเค้าเหลือบไปเห็นชาวบ้านต่างมุงดูอะไรสักอย่าง ตามประสาไคนอยากรู้อยากเห็นไทด์ ซาดะจึงเข้าไปช่วยมุง

ชาวบ้านคนหนึ่ง - ไม่น่าเลย ไม่น่ามาตายในสภาพเเบบนี้เลย ฮือๆ
ภาพที่เค้าเห็นตรงหน้าคือ ศพของเด็กหญิงคนหนึ่งวึ่งมีรอยเขียวเล็บอยู่เต็มตัวไปหมด

ไทด์ ซาดะ-นี่มันอะไรกัน...เพิ่งมาเเท้ๆก็เจอศพเลยหรอเนี่ย

ชาวบ้านอีกคน - ต้องเป็นเพราะเจ้าปีศาจที่อยู่ที่ภูเขาลูกนั้นเเน่ๆ ไม่น่าเลย ฮือๆๆๆ
ต้อม ดอนหมาหงาย - ปีศาจ?? ปีศาจอะไรกัน
ชาวบ้านคนหนึ่ง - เจ้าไม่รู้เลยหรือไงปีศาจตนนี้มันมาอาละวาดในเมืองเรามาหลายครั้งเเล้วมันคร่าชีวิตของชาวไปไม่รู้กี่คนเเล้วนะ
ไทด์ ซาตะ และ ต้อมดอนหมาหงายได้ฟังดังนั้นจึงอาสาไปกำจัดปีศาจด้วยตัวเอง
ชาวบ้านบางคน -จะไหวเร้อเจ้าเด็กหัวขาวนี่ ต้องตายเหมือนศพนี่เเน่ๆ
ชาวบ้านทุกคนต่างไม่ค่อยเชื่อใจต้อมดอนหมาหงายและไทด์ ซาตะ เท่าไหร่นัก

ตัดฉากมาที่ภูเขาอันเป็นที่อาศัยของปีศาจ

เจฟ ดอนหอยลาย - ห๊า... จะมีเหยื่ออีกรายมาให้ข้างั้นหรอ หึหึ พอดีเลยข้ากำลังอยากกินข้าวเย็น

???2 -ท่านไม่ต้องลงมือเองก็ได้ เดี่ยวข้าจะไปกำจัดเจ้าเด็กหัวขาวนั่นเอง

เจฟดอนหอยลาย - ออ ตามสบายเจ้าเลย ข้าจะได้ไม่เปลืองเเรง วะ55555555555

???2 -ได้เลย


คนปริศนาทั้ง2จะเป็นใคร ไทด์ซาตะและต้อมดอนหมาหงายจะโดนเป็ดกินหรือไม่?

ติดตามต่อตอนหน้า เเต่ไม่เม้นท์ไม่ต่อ 5555+

ตอนที่2

ณ ภูเขาอันเป็นที่อาศัยของปีศาจเป็ด
ต้อมดอนหมาหงายเหมือนกำลังจะหลงทางเข้าซะเเล้ว

ต้อมดอนหมาหงายคิดในใจ - รู้งี้ตูไม่น่าไปสัญญาบ้าบอกับพวกชาวบ้านเล้ยย ให้ตายสิ
ซักพักต้อมดอนหมาหงายได้ยินเสียงเพลง " หมดเวลาแก้ตัว " ของพี่รุจเดอะสตาร์
บุคคลปริศนา : ฉันไม่มีวันที่จะรับสายเธออีก จะหลีกหนีไปให้ไกลสุดแสนไกล จึงฝากเพลงนี้ให้เธอ
เพื่อที่จะได้รู้ว่า เธอหมดเวลา แก้ตัว "
ไทด์ ซาตะ : ใครน่ะ ออกมานะ ไม่งั้นเชือด
ซักพัก ต้อมดอนหมาหงาย งงกับบุคคลปริศนาที่อยู่ต่อหน้าเขา
ไทด์ ซาตะ : นี่เจ้าต้อม เป็นไรไป เป็นอะไร
ต้อม ดอนหมาหงาย : คนอะไรก็ไม่รุหล่อสุดๆไปเลย ว้าว พรมลิขิตบรรดาลชักผ่าน
บุคคลปริศนา : ผมชื่อ ฮิบาริ เนสเพล ครับ เป็นนักดนตรีเล่ล่อนอยู่แถวนี้น่ะ
ฮิบาริ เนสเพล : ว้าวเจ้าสิงโตน้อยนี่ชื่ออะไรเนี่ย 555+ ช่างน่ารักเหลือเกิน อยากกอดจังงงง 555+
ไทด์ ซาตะ : อย่านะ อย่านะเจ้าบ้า อย่ามากอดข้าสิ จ๊ากกกกกกกกก
ไทด์ซาตะ สลบลงไปเพราะหลงในความหล่อของ ฮิบาริ เนสเพล
ต้อม ดอนหมาหงาย : เอ่อ ช่วยนำทางไปปราสาทของเจ้าปีศาจเป็ดหน่อยได้ไหม ข้าจะไปปราบเจ้านั่นน่ะ
ฮิบาริ เนสเพล อึ้งกับคำพูดของ ต้อม ไปซักพัก
ฮิบาริ เนสเพล : เจ้าจะไปปราบเจ้าปีศาจเป็ดรึ ช่างกล้าหาญดีนะ
พอคำพูดของ ฮิบาริ เนสเพล จบลง ก็มี เสียงออกมา
ฟุ่บบบบบบบบบบบบบบบ

มีดเเหลมพุ่งตรงมายังพวกเขา โชคดีที่ต้อมดอนหมาหงายรู้ตัวเเละหลบทัน
ต้อม ดอนหมาหงาย- นั่นมันอะไรกันน่ะ

???2 - เจ้าพวกนี้ เก่งไม่เบาสามารถหลบมีดของข้าได้


เมล่อนทาโร่ -เจ้าคือใครกัน

???2 - ทำไมข้าต้องบอกนามให้พวกเจ้ารู้ด้วย

ต้อม ดอนหมาหงาย ทำหน้าไม่สบอารมณ์

ต้อมดอนหมาหงาย : งั้นลองรับพลังของข้าไปหน่อยเป็นไงเจ้าเเมวบ้า

หมาหงาย สกาย คิกส์

เเม้ว่าลูกเตะของต้อมจะพลังมากมายเเต่บุคคลปริศนาก็หลบได้อย่างง่ายดาย

???2 - ฝีมือของเจ้ามีเท่านี้เองเรอะ คราวข้าบ้างล่ะนะ เพลงดาบ ซากุระ เบิกบาน อ้ากกกกกกกกกกส์

เเล้วก็มีสายฟ้า ความเเรงสูงพุ่งมาที่ต้อมดอนหมาหงาย และ ฮิบาริเ นสเพล

ฮิบาริ เนสเพล : เพลงดาบ เดอะร์สตาร์ กระโชกพัด

เเล้วก็ปรากฎเป็นเกราะพลังป่องกันการโจมตีขึ้นมา

ต้อมดอนหมาหงาย- ยอดไปเลย ฮิบาริ เนสเพล

???2 - ชิส์เจ้าพวกนี้ตายยากตายเย็นนักนะ

สิ้นคำพูดของบุคคลปริศนา ร่างของบุคคลผู้นี่นก็หายไปต่อหน้าต่อตาของทั้ง2คน

มาที่ถำของปีศาจเป็ด

???2 -เเฮ่กๆ โดนลูกหลงมานิดนึงเเฮะ ไม่เบาเลยเจ้าพวกนั้น

สิ้นคำพูดของบุคคลปริศนา ก็มีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งเดินมาข้างหลังของคนผู้นั้น

-เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น : ก๊าบบบ กลับมาเเล้วหรอ หุหุฝีมือเป็นไงบ้างล่ะเจ้าพวกนั้น

???2 -เจ้า......

เหตุการณ์จะดำเนินต่อไปเช่นไรโปรดติดตามตออนต่อไป

บุคลที่ยังไม่มีบทอย่าเพิ่งอารมณ์เสียได้ออกเเน่ๆเเต่ยังคิดไม่ออก

ณ บริเวณถำของปีศาจเป็ด
???2 - ฝีมือพวกมันไม่เท่าไหร่นักหรอกน่าเเค่นั้นข้าจัดการสบายๆ

บุคคลปริศนาพูดพร้อมกับ เอามือกดเเผลที่โดนเล่นงานมาสดๆ

เหยินนี่ ขี่ไม่เป็น -งั้นหรอ ไม่เท่าไหร่ เเต่เจ้าก็มีเเผลกลับมาเนี่ยนะ เจ้าโรโรโนจ๊ากเอ็มเอ๊ย เจ้าโรโรโนอ๊ากก เอ็ม
โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม -นี่เจ้าตั้งใจเรียกชื่อข้าผิดใช่ไหมนี่?
เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น -เรียกผิดเเล้วทำไม เเบร่ๆ เจ้าขี้ข้า

พูดจบร่างของเหยินนี่ก็กลายเป็นเงาจางหายไป

*งั้นข้าไปดูลาดเลาหน่อยนะ*เป็นคำพูดทิ้งท้ายของเหยินนี่
โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม -ชิส์...ยัยบ้านี่


ตัดฉากมาดูฝ่ายของพระเอกของเราบ้าง

ฮิบาริ เนสเพล - นั่นไงภูเขาของปีศาจเป็ดภูเขาที่มีเเรงอาฆาตมากมายนั่นน่ะ

ฮิบาริ เนสเพลพูดพร้อมชี้นิ้วไปที่ภูเขาลูกหนึ่ง

ต้อมดอนหมาหงาย-ขอบใจเจ้ามากนะ ฮิบาริ เนสเพล

ฮิบาริ เนสเพล-ไม่เป็นไรหรอก เราไปกันเถอะ

ต้อมดอนหมาหงาย- อืม

ตึก..ตีก.....ตึกๆๆๆ..

ต้อมดอนหมาหงาย - เอ๊ะ นั่นเสียงอะไรน่ะ

พร้อมทำหน้าสงสัย

ฮิบาริ เนสเพลทำหน้าเหมือนคุ้นเคยกับเสียงนี้

-ฮิบาริ เนสเพล เสียงนี้มัน ท่านบาเบส..

พรึบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ.บบ..

ยังไม่ทันสิ้นคำพูดของฮิบาริ เนสเพลปลายดาบของบาเบสก็พุ่งตรงมาที่ต้อง ดอนหมาหงาย อย่างรวดเร็ว

บาเบส - เจ้าปีศาจไปลงนรกซะเถอะ!!!

พร้อมทำท่าจะฟันต้อมดอนหมาหงายซะให้ตัวขาดเป็นสองท่อน

ต้อมดอนหมาหงาย- อั่ก อย่าเพิ่งข้าไม่ใช่ปีศาจข้าเป็นมนุษย์
เมล่อนทาโร่ทำสีหน้าตกใจสุดขีด

บาเบสทำสายตาเย็นชาใส่ต้อมดอนหมาหงายเเต่มือยังไม่วางดาบ

ต้อมดอนหมาหงายทำสีหน้าตกใจสุดขีด
ฮิบาริ เนสเพล - เค้าเป็นคนจริงๆนะครับ อย่าไปทำร้ายเค้าเลย ( ปกป่องกันจังนะ )
บาเบส - งั้นหรอ ชิส์
พร้อมเก็บดาบเข้าฝัก

บาเบส - งั้นข้าไปรังของปีศาจเป็ดก่อนเจ้าเเล้วกัน ขืนไปกับพวกเจ้ามันจะชักช้าไม่ทันการ

เเล้วบาเบสก็หายตัวเเวบไปอย่างเร็ว

ต้อมดอนหมาหงายทำหน้าไม่ค่อยถูกชะตากับบาเบสซักเท่าไหร่

ต้อมดอนหมาหงาย - นั่นใครกันนะอยู่ดีๆมาทำร้ายข้าซะงั้น

ฮิบาริเนสเพล-ออ บาเบสเค้าเป็นนักปราบปีศาจน่ะ เค้าคงเห็นต้อมผมขาวเลยเข้าใจผิดล่ะมั้ง

ต้อมดอนหมาหงาย- งั้นเองหรอกหรอ -*- ( หัวขาวเกี่ยวไรด้วยฟะ )

ฮิบาริ เนสเพล - อืมมม์ งั้นเราไปกันเถอะนะท่าน

กลับมายังรังของปีศาจเป็ด

บักเจฟ ดอนหอยลาย-พวกเจ้านี่ช่างโง่เง่า เเค่เด็กไม่กี่คนทำไมจัดการไม่ได้ หา!!

บักเจฟพูดพร้อมทำหน้าโกรธเคืองเป็นอย่างมาก

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม-ต้องขอโทษท่านด้วย ข้าไม่รู้จริงๆว่ามันฝีมือเเบบไหนเเต่ให้โอกาสข้าอีกครั้งข้าจะกำจัดมันให้ได้

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม ขอโอกาสจากบักเจฟ
บักเจฟดอนหอยลาย-งั้นก็ได้ เเต่ถ้าเจ้าทำไม่สำเร็จ ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นหน้า เชียว

ปีศาจเเมวหางกุด -งั้นก็ได้ เเต่ถ้าเจ้าทำไม่สำเร็จ ไม่ต้องกลับมาให้ข้าเห็นหน้า เชียว

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม - ครับ

ทางด้าน ต้อมดอนหมาหงายเเละเพื่อนพ้อง

*ช่วยด้วย ช่วยด้วยช่วยผมด้วย*

ต้อมดอนหมาหงาย- เอ๊ะนั่นเสียงเด็กที่ไหนกันน่ะ

ฮิบาริ เนสเพล -นั่นสิครับผมก็ได้ยิน เสียงเหมือนคนขอให้ช่วย

ต้อม ดอนหมาหงายพยายามหาต้นเสียง เเล้วก็เหลือบไปเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งกำลังจะตกจากต้นตาล

ต้อมดอนหมาหงาย -เห้ยยยยยยย จับไว้ก่อนนะ เดี่ยวชั้นไปช่วย

เเต่เมื่อต้อมดอนหมาหงายกำลังปีนต้นมะพร้าวเพื่อที่จะไปช่วยเด็กคนนั้น

ฟุ่บบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ..

ได้มีเด็กชายคนหนึ่งมาช่วยเด็กคนนั้นได้ก่อนเมล่อนทาโร่

เด็กชาย -ขอบคุณนะครับพี่ชาย

???4 ไม่เป็นไรหรอกหนู หาทางกลับได้เองสินะ

เด็กชาย -ครับ

เเล้วชายปริศนาก็ปล่อยมือจากเด็กคนนั้น

ต้อมดอนหมาหงาย-อ่าว ไม่ทันเลยตู มาเเย่งชั้นได้นะ

???4 - ผมไม่ได้เเย่งเลยนะครับ ก็เเค่มาช่วยก่อนคุณเท่านั้นเอง

ต้อมดอนหมาหลาย - ชิส์ช่างเหอะ เจ้าหน้าเด็ก

???4 -เห็นเเบบเนี้ยผมก็อายุพอๆกับคุณล่ะคร๊าบ

ต้อมดอนหมาหงาย-เเล้วนายเป็นใครเนี่ย


ชายปริศนา ( อีกเเล้ว ) เป็นใครกัน

เเล้วโรโรโนอ๊ากกก เอ็มจะมาโจมตีในรูปเเบบไหน

เรื่องราวจะเป็นยังไงต่อไป ต้อม ดอนหมาหงายจะม่องก่อนถึงรังของเเมวปีศาจหรือไม่?

โปรดติดตามตอนต่อไป

ไม่มีคอมเม้นท์ไม่ลงนะเออ -

เวรกรรม ยังไม่มีบทข้าน้อยเช่นเคยใจร้าย ถ้าข้าน้อยตายเร็วและติ๊งต๊องละก้อ

หึหึ!คิดเอาเองพี่น้อง คิดถึงความโหดของข้าน้อยละกัน หวั่นไหมหละ 555+

ในที่สุดไทด์ซาตะก็ตื่นซักที หลังจากหลงเสน่ ฮิบาริเนสเข้าไป
จากคอนที่เเล้วได้มีเด็กน้อย(???)คนหนึ่งปรากฎตัวขึ้นต่อหน้าต้อมดอนหมาหงาย
เค้าคนนั้นเป็นใครเเน่

ต้อมดอนหมาหงาย- เจ้าหน้าเด้กเเกมันใครกัน มาเเย่งข้าช่วยเนี่ย ชิส์ๆเสียเซลท์หมดเลยรู้ป่าว

เด็กหนุ่มผู้นั้นอมยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบว่า

???4 -เลิกเรียกผมเจ้าหน้าเด็กซักทีเถอะครับ ผมอายุมากกว่าคุณอีกมั้งเนี่ย

บักต้อม - ทำไมชั้นจะเรียก เเบร่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

???4 (เริ่มฉุน) -เอาเถอะครับ - -*.

ด้วยคำพูดคำนี้เล่นเอาต้อมดอนหมาหงายชะงักกันเลยทีเดียว

ต้อมดอนหมาหงาย -เอาเหอะเจ้าหน้าเด็ก นายนี่ชื่ออะไรหรอ

เด็กน้อยผู้นั้นเริ่มรำคาญกับคำว่าหน้าเด็กของต้อมดอนหมาหงาย

???4 -ผมไม่ได้ชื่อเจ้าหน้าเด็ก ผมชื่อ เเฟิร์นฮามาตาเบะ รียกให้ถูกๆด้วยล่ะคร๊าบ -*-

เมล่อนทาโร่ - = = เออๆเข้าใจละ ไปกันเถอะฮิบาริ เนสเพล

หลังจากนั้น ทั้งสี่คนก็ตกลงปลงใจ (เเต่งงาน ) เอ้ย -*-เดินทางไปปราบปีศาจเป็ดที่ถำของพวกมัน


กลับมาทางด้านของปีศาจเป้ด และลูกชายขอเขาเเละลูกขนุน เอ้ย= =!!ลูกสมุน( มุกไม่ฮาพาคนอ่านเครียด )

บักเจฟดอนหอยลาย- ชักช้ามากเจ้าเอ็มโดนเจ้าพวกเเมลงวี่เเมลงวันพวกนั้นฆ่าเเล้วเเน่ๆ

บักเจฟพูดอย่างกระวนกระวายใจ

" เจ้าคนอ่อนหัด ลูกน้องพ่อหมดเลยรึไง " เสียงของบุคคลผู้หนึ่งดังมาจากด้านหลังของบักเจฟ
ทางด้านฝ่ายพระเอกบ้าง

ขณะเดินทางอยู่นั้น ก็มีร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งปรากฎตรงหน้าของพวกเค้าเเละดูเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยสำหรับฮิบาริ เนสเพล
ฮิบาริ เนสเพล - หา!! นั่นมัน พี่นี่นา
ฮิบาริ เนสเพลพูดพร้อมวิ่งตรงไปยังร่างของหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า

ต้อมดอนหมาหงายทำหน้าสงสัย

ต้อมดอนหมาหงาย : นั่นใครน่ะ สวยจังเลยว้าววววว

ไทด์ ซาตะ : หลังจากหลับไปซะนาน บทพูดเลยหาย
ว้าวสวยจังงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ฮิบาริ เนส : ใช่แล้ว นั่นคือ แฟนของข้านี่เองงงงงงงงง

ฮิบาริ เนสเพล - เธอหนีออกมาได้ยังไงกันน่ะ

มุมสึกิ(ดารารับเชิญ)ทำหน้างืนงง

มุมสึกิ -ชั้นก็ไม่รู้เหมือนกันอยู่ดีๆ มันก็มาโผล่ตรงนี้

ฮิบาริเนส -งั้นก็ไม่เป็นไรหรอกครับ เรากลับกันเถอะนะ

ฮิบาริเนสเพลพูดพร้อมดึงมือของแฟนสาวให้ลุกขึ้นมาจากพื้น

"จับได้เเล้ว" มุมสึกิพูดพร้อมทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ใส่ฮิบาริ เนสเพล

ฮิบาริ เนสเพล - นี่มันอะไรน่ะเธอ !!

ใบหน้าของหญิงสาวค่อยๆหายไปเเล้วกลายเป็นใบหน้าของโรโรโนอ๊ากกก เอ็ม ศัตรูคนเก่านั่น คราวนี้เขามาพร้อมกับนิกกี้ขี้ข้าเอ็ม

ต้อม ดอนหมาหงาย -เจ้ามัน...

นิกกี้ขี้ข้าเอ็ม -เจ้ามันโง่เเค่เล่ห์เหลี่ยมนิดเดียวยังดูข้าไม่ออก หึ

ฟิฮิบาริ เนสเพล-เจ้าบ้าเอ้ย...ยยยยยยยย.ย....

ฮิบาริ เนสเพลพูดพร้อมดึงมือของตนเองออกจากมือของอ๊ากกก เอ็มเเต่กระนั้น (มือของไทด์กลับไปอยู่แทน)
ไทด์ ซาตะ : ทำไมมือฉันถึงมาติดล่ะเนี่ย ปล่อยน๊า

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม -ใครจะยอมปล่อยไปง่ายๆกัน เจ้าโง่เอ้ย

โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม พูดพร้อมดึงระเบิดออกมาจากเเขนเสื้อ

ฮิบาริเนสเพล -เจ้าคิดจะทำอะไรกัน เเล้วปล่อยมือออกมา ไทด์ ซาตะซะ

โรโรโนอ๊ากกก เอ็มพูดพร้อมจุดระเบิดนั่น

"เรามาตายด้วยกันเหอะ"

ไทด์ซาตะมีสีหน้าตกใจเป็นอย่างมาก -ใครจะไปตายกับนายกัน หา!!!

ต้อม ดอนหมาหงาย - ไทด์ซาตะ เดี่ยวข้าจะไปช่วยนายเดี่ยวนี้เเหละ

ต้อมดอนหมาหงายพูดพร้อมวิ่งตรงไปยังร่างของทั้ง2คนเพื่อหวังจะช่วยไทด์ซาตะ

โรโรโน อ๊ากกก เอ็ม -อย่าเข้ามานะ ขี้ข้าของข้า จัดการมันซะ

ฮิบาริ เนสเพล : นี่ ต้อมดอนหมาหงาย นายรีบไปช่วยเจ้าเปี๊ยกนั่นซะ
ฉันจะถ่วงเวลาไอ้นี่เอง วิชานินจา วิชา เพลงดาบ วรุณทิ่มวัยทองงงงงงงง
ย๊ากกกกกกกก
แต่ทว่า เจ้าขี้ข้าตัวนั้นหลบไม่ทันเลยโดนเข้าไปเต็ม แต่ทว่าเพลงาบ วรุณ ทิ่มวัยทอง ดันไปฟันโดนมือนของ
ไทด์ซาตะ จึงทำให้ ไทด์ซาตะ ตกลงไปตายพร้อมกับ โรโรโนอ๊ากกก เอ็ม
กลับมาที่ฝ่ายของปีศาจเเมวหางกุด

เหยินนี่- หืมม์? โรโรโน อ๊าก เอ็มตายเเล้วสินะ ^________^

XANGUNXAS- เพื่อนเจ้าตายทั้งคนไม่คิดจะเสียใจบ้างรึ ฮิฮิ

เหยินนี่ทำหน้าไม่สบอารมณ์นัก " ข้าไม่นับเพื่อนกับคนพรรค์นั้น"

XANGUNXAS- งั้นหรอ งั้นข้าไปดูลาดเลามั้งดีกว่าเเหะ บ้ายบาย

ฟุ๋บบบบบบบบบบบบ..บ....บ

เเล้วXANGUNXASก็หายไปต่อหน้าเหยินนี่

บุคคลปริศนาที่มาพูดกับปีศาจเป็ดคือใคร เเล้วใครจะตายเป็นรายต่อไปใครจะโดนเป็ดติดตามตอนต่อไป ( อ่านเเล้วเม้นท์ด้วยนะง้าบ )

แหมๆเจ้าเนสรู้สึกว่าจะเข้าข้างตัวเองเหลือเกินนะ

อิอิ เนสเพลสุดหล่อ55555555555555555

ตอนที่5

มาดูทางด้านของบาเบสที่เดินทางถึงหน้าถำของปีศาจเเมวเเล้ว

บาเบส- เหอะ ไม่มียามเฝ้า ช่างนิ่งนอนใจเหลือเกินนะ

พรึบบบบบบบบบบบ..บ. เสียงสายลมที่พัดผ่านมาพร้อมกับร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่ง

??? -สวัสดีคร๊าบ ท่านผู้มาเยือน

บาเบส- เจ้าเป็นใครกัน

??? -เเผนกต้อนรับ ของถำเเห่งนี้ละมั้งครับ

ชายปริศนาพูดพร้อมตั้งท่าต่อสู้

บาเบส -ต้องการอย่างงั้นเหรอ ได้ เข้ามา!!

??? - วายุคลั่งงง อ๊ากกกกกกกส์

ปรากฎเป็นพายุขนาดใหย่พุ่งตรงมาที่บาเบส

บาเบส - อึก นี่มันอะไรกัน.. ลมนี่. ดาบสายฟ้า เเอ๊กก

ลมที่ถูกพัดมาหายไปอย่างรวดเร็ว

??? -ฝีมือไม่เบา ขอทราบชื่อเจ้าซักหน่อยสิ ข้าชื่อ XANGUNXASหึหึ.อ่ะฮ่า

บาเบส -ข้าบาเยสฝีมือเจ้าพอประมือกับข้าได้ ขอชมเชย

XANGUNXAS- หึหึ งั้นลองรับพลังของข้าดูหน่อยเเล้วกัน อ้ากกกกกกส์

บาเบส- ฝีมือเจ้าดี เเต่ไม่มีสมองเลยนะ เพลงดาบ ระบำตูดหมา


XANGUNXAS- นชิส์ งั้นตา ข้ามั้งละ วายุคลั่งงง

บาเบสหลบการโจมตีได้อย่างฉิวเฮียด เเต่XANGUNXASโดนลูกหลงไปเต็มๆ

XANGUNXAS อ๊ากกกกกกกกกกกส์ ข้ายังไม่อยากตายตอนนี้

เลือด เลือด เลือดดดดดดดด
บาเบส-เจ้าฝีมือดีนะ เเต่ตายซะเถอะ

ฉึกกกกกกกกก!! ดาบของบาเบสเเทงตรงจุดตายของXANGUNXASพอดี

XANGUNXAS : เจ้าทำให้เลือดข้าออกมา เลือดของข้า ตายซะ X burnner

บาเบส : อั๊กกกกกกกกก

XANGUNXAS : 5555555+ ไอ้ห่วย ต่อไปก็เหลือแต่เจ้าเจฟหอยลายแล้ว
ตัดฉากมาที่บักเจฟหอยลาย

บักเจฟมีสีหน้าตกใจเล็กน้อยกับภาพของชายที่เห็นตรงหน้า

"เจ้ายุฟซี่เจ้าโผล่มาได้ยังไงกัน"

ยุฟซี่(ดารารับเชิญ)เเสยะยิ้มอย่างสะใจ

ยุฟซี่- เจ้าคิดว่าข้าจะตายง่ายๆงั้นหรอ ข้าคือตุ๊ดเชียวนะ ก๊ากกกกกก555555+

ปีศาจเป็ด- งั้นหรอเจ้ามาที่นี่มีธุระอะไรกัน

ยุฟซี่- ตอนนี้เจ้าต้องการจะฆ่าเด็กที่ชื่อต้อม ดอนหมาหงายสินะ

ปีศาจเป็ด - ใช่เเล้วทำไมกัน

ยุฟซี่- ข้ามีข้อเสนอให้เจ้า ข้าจะช่วยเจ้ากำจัดเจ้าเด็กนั่น เเต่เจ้าต้องมอบอาณาจักรที่ยึดไปคืนให้เเก่ข้า

ปีศาจเป็ด-หึ ได้สิ เรื่องเเค่นั้นเอง หึหึ

ตัดฉากไปที่ฝ่ายต้อม ดอนหมาหงายย

ต้อม ดอนหมาหงาย- ถึงเเล้วสินะ ถำปีศาจเป็ด ชั้นจะล้างเเค้นให้ไทด์ ซาตะเองเอง

เฟิร์นฮามาตาเบะ - อืมม์นะคร๊าบ

ฟึบบ..ฟุ่บบบบบบบบบบบ.บ. เสียงของฝีเท้าคนกำลังใกล้เข้า

เฟิร์นฮามาตาเบะ - อ่ะ เสียงอะไรน่ะ

เมล่อนทาโร่ -มีคนกำลังมา!!

ข้างหน้าของพวกเขา2คนได้ปรากฎร่างของเด็กหญิงคนหนึ่งอยู่ตรงหน้า

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น - จ๊ะ เอ๋. ...ไงพวกนาย

ต้อม ดอนหมาหงาย - เธอ เป็นลูกน้องปีศาจเเมวงั้นเรอะ

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น - ^______^ เเสนรู้จังนะ ( ด่าหรือชมคิดเอง )

เฟิร์นฮามาตาเบะ- ช่างเถอะพวกเราจะเข้าไปข้างใน ถอยไป!!

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น มองหน้า2คนนั้น "พวกนายนี่ท่าทางฉลาดไม่เบา"

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น - ถ้าอยากเข้าไปล่ะก็ ตอบคำถามของชั้นให้ได้ก่อน

เฟิร์นฮามาตาเบะ- คำถามที่เด็กตั้งน่ะ ยังไงๆมันก็เรื่องกล้วยๆ

ต้อมดอนหมาหงาย - ถ้าเราไม่ได้ล่ะจะเป็นไง

เหยินนี่ ขี้ไม่เป็น- ก็ตายน่ะเสะ ก๊าบๆ~

ต้อม ดอนหมาหงาย - ชิส์ งั้นถามมาเลย ยังไงซะเจ้าหน้าเดกนี่ก็ตอบได้ เนอะ

เฟิร์นฮามาตาเบะ -เอ่อหวังว่านะครับ เเหะๆ

เหยินนี่เผยรอยยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย

เฟิร์นฮามาตาเบะ- อะไรเอ่ย ตอนเกิดมามี4ขา ตอนโตมี2ขา ตอนเเก่มี3 ขา

ต้อมดอนหมาหงายทำหน้างงตื้บสุดขีด.

ต้อมดอนหมาหงาย- คำถามอะไรของเธอฟะ มันมีด้วยเรอะ

ต้อมดอนหมาหงายเริ่มโวย

เฟิร์นฮามาตาเบะทำหน้าเคร่งเครียดเหมือนคนกำลังใช้ความคิด

เฟิร์นฮามาตาเบะนึกในใจ - อะไรกันนะ คำตอบคืออะไรกันเเน่

เหยินนี่ - เห? ตอบไม่ได้หรอกหรอ เเหมๆ ^O^

เฟิร์นฮามาตาเบะ - ยังไม่ยอมเเพ้หรอกน่า

เฟิร์นฮามาตาเบะ อ่ะคิดออกเเล้วล่ะ

เหยินนี่-หืมม์?

ต้อม ดอนหมาหงาย - จริงน่ะรึ

เฟิร์นฮามาตาเบะ- จริงน่ะสิ คำตอบก็คือ...............????

ตัดฉากมาที่ มุมสึกิเเละบักเจฟ ดอนหอยลาย
มุมสึกิ -เจ้าคิดจะทำอะไรกับข้าน่ะ

บักเจฟ-ก็จับเจ้าลงหม้อเเล้วทำเป็นยาสมุนไหรน่ะสิไม่น่าถามเลย ยัยโง่

มุมสึกิ - ชิส์

บักเจฟ-หึหึ.รู้รึยังแฟรเธอเธอน่ะ ตายไปนานเเล้วเว้ย (โกหกให้มุมสึกิตายใจ)

มุมสึกิมีสีหน้าซีดเผือดทันทีเมื่อได้ยินคำนั้น

มุมสึกิ -ไม่จริงหรอก เนสน่ะไม่ตายง่ายๆหรอก

ยุฟซี่ซึ่งฟังการสนทนามานานเเล้วได้เอ่ยปากพูดบ้าง

ยุฟซี่-ฮิบาริ เนส มันเจ้าทรยศจากลัทธิตุ๊ของเราสินะ

ยุฟมองไปยัง ลูกน้องอีกคนที่ติดตามมาด้วย

" เจ้ากังฟูตาเดียว โซอุไปดูลาดเลาหน่อยซิ" ยุฟซี่สั่ง่

กังฟูตาเดียว โซอุ-ครับ เชื่อใจผมได้เลย
กังฟูตาเดียว พลอยนมแบน : พ่อไปไหนน่ะ
กังฟูตาเดียว โซอุ : พ่อไปดูลาดเลาซักครู่
เเล้วกังฟูตาเดียว โซอุก็หายตัวไปอย่างรวดเร็วพร้อมกับกลิ่นยูคาลิปตัส -*-

บักเจฟ-อย่าลืมที่สัญญาไว้ล่ะ

ยุฟซี่-เเน่อยู่เเล้ว..

คำตอบของคำถามคืออะไร ใครจะตายต่อในตอนหน้า

เนื้อเรื่องจะพลิกหรือไม่ ติดตามตอนต่อไป

(เม้นท์น่ะเม้นท์ )

จากตอนที่เเล้วคำตอบของคำถามที่เหยินนี่ถามคืออะไรกันเเน่

เฟิร์นฮามาตาเบะ
- คำตอบคือวงจรชีวิตคนยังไงล่ะ ตอนเกิดมาคลาน4ขา พอตอนโตมาเดิน2ขา

พอเเก่ตัวลง ใช้ไม้เท้าอีกเพิ่มเป็น3ขา พอใจรึยัง

ต้อม หนองดอนหมาหงาย - อ๊ะ จริงด้วยสิ นายนี่ก็ฉลาดเหมือนกันนี่เจ้าหน้าเด็ก

เฟิร์นฮามาตาเบะ
( เริ่มฉุนอีกครั้ง )- ถ้าคุณเรียกผมเจ้าหน้าเด็กอีกครั้งผมไม่ปล่อยคุณไว้เเน่

ต้อม ดอนหมาหงาย-ก็ได้ๆ

เหยินนี่อึ้งเล็กน้อย

" อืม ถูกเจ้าผ่านไปได้เเล้ว " เหยินนี่พูด

เฟิร์นฮามาตาเบะ
- ทำไมมันให้ผ่านไปง่ายๆเเบบนี้

เฟิร์นฮามาตาเบะ
-มันก็ดีเเล้วน่า

เหยินนี่ - เเหะๆความจริงข้าก็มาถามไปงั้นเเหละ ที่จริงจะผ่านไปเลยก็ได้ เเค่มาทดสอบอ่ะ งั้น

ข้าไปล่ะ

เเล้วร่างของเหยินนี่ก็หายไปต่อหน้าพวกเขาทั้ง2พร้อมกับเสียงหัวเราะเเบบสะใจ

คริๆ^______^
แต่ทว่า ฮิบาริ เนสเพล หายไปไหน แต่ทั้ง 2 กลับไม่สนใจเลย
เฟิร์นฮามาตาเบะ
-หา งั้นเเปลว่าข้าไม่ต้องคิดก็ไปได้น่ะ บ้าเอ้ย

ต้อมดอนหมาหงาย- ช่างเค้าเหอะ ไปกันต่อได้เเล้วน่า

เเล้วทั้งคู่ก๊เดินเข้าไปในปากถำ

ตัดฉากมาที่ฝ่ายของปีศาจเป็ด

หลังจากที่มุมสึกิรู้ว่าแฟนของตัวเองได้สิ้นชีวิตไปเเล้วเธอก็เสียใจเป็นอย่างมาก

ขณะที่ปีศาจเป็ดเผลออยู่นั้น...

มุมสึกิ - ชิส์...เนสตายเเล้ว เเล้วชั้นจะอยู่ไปทำไม

มุมสึกิพูดพร้อมหยิบมีดสปาต้าหวังจะตัดคอตัวเองให้ขาดซะ

มุมสึกิ - เนสชั้นจะตามไปอยู่กับเธอเดี่ยวนี้เเหละ

ฉึกกกกกกกกกกกกก.กก.. หัวกับตัวขาดกระเด็นออกจากกัน

เลือดสาดสีเเดงไปทั่วบริเวณ อย่างเห็นได้ชัด ( เห้ยๆ -*- )

บักเจฟเข้ามาเห็นพอดี

"เห้ยเอาผ้ามาเช็ดดิใครทำนำหวานเฮลดูบอยส์หก หา!"

บักเจฟเหลือบไปเห็นร่างของนมุมสึกิที่หัวเเละตัวขาดกระเด็นออกจากกันเเล้ว

บักเจฟกุด -ยัยโง่เอ้ย....... โง่เง่าที่สุดแค่โกหกว่าแฟนมันตาย ก็หลงเชื่อซะแล้ว บ้าบอสิ้นดี 55+

แล้วยุฟซี่ได้ยินเสียงโวยวายมาเเต่ไกล

ยุฟซี่-นี่มันอะไรกันเนี่ยยยยยยยย..ยย.ย.ย.. กรี้ดดดดดดดดดดดด นู่กลัว

บักเจฟมองไปที่ยุฟซี่ด้วยสายตาเย็นชาเเล้วบอกว่า

"เเกมันตุ๊ด" = =

มาที่ฉากของต้อม ดอนหมาหงาย

ขณะที่เดินหาทางเข้าสู่ถำของปีศาจเป็ดที่ลึกลับนั้น สายตาของต้อมก็ได้เหลือบไปเห็น ร่างของชายผู้หนึ่ง นอนเเน่นิ่งอยู่ตรงหน้า

ต้อมดอนหมาหงาย- หา นั่นใครน่ะ!!

เเล้วต้อมดอนหมาหงายก๊วิ่งตรงไปยังร่างของคนผู้นั้น

เฟิร์นฮามาตาเบะ
-นี่มัน.บาเบส

ต้อม - หา ท่านบาเบส
เฟิร์นฮามาดาเบะ - ก็ไมมากหรอก รู้เเต่มันเป็นพวกโรคจิตเเค่นั้นเเหละ

บักต้อม
เฟิร์นฮามาตาเบะ
เอาหูไปเเนบตรงหน้าอกเพื่อฟังเสียงหัวใจ

เฟิร์นฮามาตาเบะ
- มันยังไม่ตาย!!

บาเบสเหลือตามองร่างของต้อมเเละเฟิร์น
"ชั้นยังไม่ตายว้อยยยยยยยยยย เจ้านั่นมันไว้ชีวิตข้า" บาเบสพูด

ต้อม ดอนหมาหงาย- เจ้านั่น เจ้านั่นที่เจ้าหมายถึงคือใครกัน

บาเบส - เเค่กๆ เจ้าXANGUNXAS มันไว้ชีวิตข้า ช่างเป็นคนดีจริงๆ

เฟิร์น - อืม.. เจ้าบาดเจ็บอยู่นี่

บาเบส- เรื่องนั้นช่างก่อน ข้าขอติดตามเจ้าไปต่อสู้กับพวกปีศาจเป็ดบ้านั่นได้มะ

ต้อม ดอนหมาหงาย- ได้สิจะได้มีพวกเพื่มน่ะ

บาเบส- ขอบใจพวกนายมากนะ
แต่ทว่าร่างกายฉันมัน มัน ไม่ไหว
ขณะที่พวกต้อมคุยอยู่ ก็มี มีดบินลอยลงมา ปักกลางหัว บาเบส ทำให้ตายคาที่

เเล้วเมล่อนทาโร่ก็ได้พรรคพวกเพิ่มมาอีกคนในเวลาเพียง 2 นาที กังฟูตาเดียว โซอุจะหาทางมาสู้กับพวกฝ่ายดีได้หรือไม่

ติดตามตอนตอไป เม้นท์ด้วยนะเฟร้ยยยย

เเถม...

ณ สวรรค์ ( เอ๊ะ...มีฉากนี้ด้วยหรอนี่ )

ไทด์ ซาตะ - ทำไมคนเเต่งทำให้ข้าตายอนาถเเบบเน้ อ้ากกกกกกกกกกกกก..ก.ก.

ไทด์ ซาตะทำท่าทางฉุนกึก เเละโมโหอย่างมาก

เอ็ม- "อนาถพอกันเเหละฟะ ไอ้เจ้าไทด์ ซาตะ" .เอ็มบ่น

หลังจากที่ทั้ง2ทะเลาะกันได้ไม่นาน ก็มีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งปรากฎขึ้นตรงหน้า

ไทด์ ซาตะมองร่างนั้นอย่างคุ้นเคย

ไทด์ซาตะ - ว้าวใครล่ะเนี่ย สวยซะด้วย ว้าววววววววววววววววววววว
ชื่ออะไรครับ
มุมสึกิ : เนสไม่ได้มาที่นี่รึคะ
ไทด์ซาตะ : ไม่มีนี่ เจ้านั่นยังไม่ตาย
มุมสึกื : เฮ้ย ไอเรารึอุตส่าลงทุนเชือดคอตัวเองงงงงงง
แบบนี้ชั้นควรจะแค้นใครดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

กังฟูตาเดียว โซอุตกใจกับภาพของบุคคลที่เห็นอยู่เบื้องหน้าเขา

กังฟูตาเดียว โซอุ- ท่าน XANGUNXAS ท่านมาทำอะไรที่นี่
XAGUNXAS : มาฆ่าคนน่ะ

กังฟูตาเดียว โซอุ : เจ้าผู้บุกรุกสินะครับ 55+ พวกมันชะตาขาดแล้ว
XANGUNXAS : ใช่รึ ชั้นมาที่นี่เพื่อที่จะมาเก็บแกโดยเฉพาะเจ้าโซอุ
แกน่ะ รับใช้เจ้าพ่อบ้านั่นนานเกินไปแล้ว
ตายไปซะ วายุคลั่งงงงงง
กังฟู ตาเดียวโซอุ : อึ้งเล็กน้อย ท่านคิดจะทำอะไรน่ะ
XANGUNXAS : แย่งบรรลังจากพ่อของข้าน่ะสิ 555+
กังฟูตาเดียว โซอุ : เห็นทีผมคงต้องลงมือซะแล้ว ตายซะ วิชานินจา คาถา หมัด โออิชิ (เวลาหิว)
XANGUNXAS หลบได้อย่าง ฉิวเฉียดดดดด
XANGUNXAS : ตายซะ X BURNERRRRRRR
กังฟู ตาเดียวโซอุ : สุดยอดลูกถีบ ปาปิก้า
แต่ทว่า กังฟู ตาเดียวก็ ต้านไม่ไหว เพราะ อะไร ทำไม โซอุถึงต้านไม่ไหว
ใครจะตายตอนหน้า ติดตามชม ก๊าก ฮ่า ฮ๋า ฮ่า

กังฟูตาเดียว โซอุ โดนสุดยอดท่าไม้ตาย X BURNERR เข้าไปเต็ม ทำให้เขาสิ้นใจ ไปในทันที
ตัดฉากกลับไปที่ บักต้อม ดอนหมาหงาย
ต้อมดอนหมาหงาย : ว่าแต่ ฮิบาริ เนสหายไปไหนอ่ะ
เฟิร์นฮามาตาเบะ : ไม่รุสิ ตั้งแต่เราขำกันหมอนั่นก็หายไป
หรือว่าหมอนั่นบุกไปในนั้นคนเดียว
ซักพักมีเสียง ฟิ้ววววววววว ลอยมาแต่ไกล มันคือมีนสปาต้านั่นเอง
ปังเข้ากลางหลังเฟิร์น ทำให้เฟิร์นล้มลง ก่อนที่จะตายไป ก่อนจะตายเฟิร์น ได้ใช้แรงเฮือกสุดท้าย บอกกับ
ต้อมว่า ท่านต้อม ข้ารักเจ้า ข้ารักเจ้า ก่อนที่จะขาดใจตายไป
ต้อม ดอนหมาหงาย : ใครกัน ใครฆ่าเพื่อข้า ใครกันนนนนนนนนนน
ยุฟซี่ : 55+ เจ้าโง่ ข้านี่ไง เป็นคนฆ่า ก๊าก ฮ่า ฮ่า ฮ่า
ต้อม ดอนหมาหงาย จ้องไปที่ยุฟ แล้วพูดว่า ชั้นจะฆ่าแกกกกกกกก
ตายซะ ลูกถีบบบบ ตูดหมา แต่ยุฟซี่หลทันจึงไม่เป็นอะไร
ยุฟซี่ : เล็งไปทางไหนน่ะ 55+
ต้อม ดอนหมาหงาย : ลูกบอล เพลิง ย๊ากกกกกกกกกก
คราวนี้ยุฟหลบไม่ทัน เลยทำให้หน้าไหม่ไปหมด
พอส่องกระจก ยุฟก็ตายคาที่ไปเฉยๆ เพราะ เห็นหน้าตัวเองไหม้ จึงเกิดอาการช็อก อ๊อกกกกก

ขอจบเพียงเท่านี้นะ เพราะ นึกไม่ออกแล้วอันนี้เดี๋ยวมีภาค 2 รอเดือนหน้า
รับรองมาแน่นอน 5555

โทดทีนะคราวที่แล้วมึนไปหน่อยเลยแต่งออกมาไม่ดี
ต้องขอโทดด้วยนะครับ อันนี้จบแล้วนะครับ
พรุ่งนี้ผมจะเอาภาค 2 มาลง พรุ่งนี้นะครับ ส่วนคนที่ตายไปแล้วก็ จะได้เปลี่ยนใหม่จนะครับ
รับรอง ภาค 2 สนุกกว่านี้แน่ 555
คราวนี้มีตัวละคร เพิ่มขึ้น 2 เท่า ตายยากซะด้วย นะครับบบบบบบบ
ผมจะพยายามแต่งเพื่อแฟนๆนะครับ
ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามภาค 1 มาตลอดดดดดดดดดนะครับบบบบบบบ
ภาค 2 จะลงแต่ตัวละครก่นอนะครับ ส่วนเนื้อเรื่องพรุ่งนี้ตอนเย็นจะมาลงให้
บ๊ายบาย